De Gentse violist Wouter Vandenabeele is een muzikaal omnivoor. Al jaren gaat hij zijn eigen weg met o.a. zijn multi orkest Olla Vogala. Sinds kort heeft hij een nieuw collectief GFVP (Ghent Folk Violin Project): vier violisten (drie vrouwen), een gitarist en een zangeres die tegen een folk achtergrond traditionele en nieuwe stukken spelen.

English version below

Het GFVP is ontstaan tijdens sessies in het Muzikantenhuis in Gent: een multiculturele (Turkse) kunstenorganisatie. Alhoewel de vier violisten van het ensemble een totaal andere achtergrond hebben, klinkt hun spel opmerkelijk eensgezind. De violen mengen prachtig tot een strakke, bijna non vibrato, klank waardoor ze soms refereren aan de Noorse hardangerviool (‘Contredansen‘). Hun debuut-cd ‘Tatoeage’ staat vol gevarieerde arrangementen waarin ze harmonisch worden ondersteund door de gitaar van Jeroen Knapen. Melodieën zijn treffend, liggen soepel in het gehoor en leunen vooral aan tegen de folk signatuur. Bijzonder fraai zijn de herkenbare composities van initiator Wouter Vandenabeele: de Arabische ornamenten in ‘Er is maar één weg naar Hundelgem‘ en de typische chromatiek (halve noten) in ‘Valse Viglilante pour…‘ en de ‘Wals voor Lotte en Alfons Deloor’. Enkele liedjes worden ongelooflijk mooi gezongen door Hanneke Oosterlijnck. Met een sympathieke dictie en een Zuid-Europese zekerheid zingt ze over ‘de zeeman die niet terugkeert’ of ‘de moord die ‘n vrouw pleegt op haar man’. Minder geslaagd daarentegen is ‘Coureur’, een Hot-Club-de-France achtig lied met een jazzy flair die maar niet uit de verf komt. Toch laat het GFVP een onuitwisbare indruk achter die in de tekst van het titellied ‘Tatoeage’ (tekst Paul Rans!) mooi tot z’n recht komt. Een metafoor tussen huid- en hart tatoeage waarin muziek, ondanks ‘pijn en smart‘, voorop blijft staan.

http://www.youtube.com/watch?v=Wn_1lOqzluI

  • …na 4’00 min het bijzondere ‘De Schipper’

English version

Wouter Vandenabeele violinist from Belgium (Gent) is a musical omnivore. For years he’s playing his own music, for example with his multiplied orchestra Olla Vogala. A year ago he started his new collective GFVP (Ghent Folk Violin Project): four violin players (three women), a guitarist and a singer, who play traditional and new repertoire.

The GFVP started with sessions at the Muzikantenhuis at Gent, a multicultural (Turkish) art organisation. Although the four violinists have a totally different background, their music sounds remarkable unanimous. The violins mixed up to a tight, nearly non-vibrato, sound referring to the Nordic hardangerviolin (‘Contredansen‘). Their debut-cd ‘Tatoeage’ is full of varied arrangements on which they are accompanied by the guitar of Jeroen Knapen. Striking and recognizable melodies with a folk signature. Fresh and differential are the compositions of initiator Wouter Vandenabeele: the Arabic ornaments in ‘Er is maar één weg naar Hundelgem‘ (‘There’s only one way to Hundelgem’) or the typical chromatics (half tones) in ‘Valse Viglilante pour…‘ and ‘Wals voor Lotte en Alfons Deloor’. A few songs are extremely beautiful sung by Hanneke Oosterlijnck. A sympathetic voice with a lovely pronunciation and South-European confidence. Less successful, though, is ‘Coureur’, a Hot-Club-de-France song with a jazzy feel. But still the GFVP is an unspeakable charming orchestra which showes a indelible impression.

  • GFVP (Ghent Folk Violin Project): ‘Tatoeage‘ (Homerecords.be)

© Mattie Poels.