Op zijn nieuwste cd ‘Lándini‘ keert de Hondurese zanger, gitarist en percussionist Aurelio Martínez weer helemaal terug naar de roots van de Garifuna. Een etnische bevolkingsgroep die ook wel de Black Caribs worden genoemd en wonen in Honduras, Belize, Nicaragua en Guatemala. Opzwepend, ritmische muziek met veel percussie en vocalen.

English version below

Eind 16de eeuw lijden twee Spaanse schepen schipbreuk voor het Caribische eiland St.Vincent. En eind 18de eeuw kwam dit eiland onder Brits gezag. De Britten waren bang dat deze Afrikanen teveel autonomie zouden krijgen over hun eiland en besloten ze te over te brengen naar Roátan, een eilandje vlak voor de kust van Honduras en Belize. Uiteindelijk kwamen deze slaven terecht in Honduras, Guatemala en Belize en ontwikkelden zij hun eigen muziekstijl; de Garifuna. Een verzamelnaam van dansen waaronder de hungu-hungu, wanaragua en de punta, van oorsprong begeleidt op ritme instrumenten.

Aurelio Martínez is (zeker na de in 2008 overleden Garifuna gitarist en zanger Andy Palacio) een van de weinige artiesten die met de Garifuna muziek internationaal succes heeft. Was zijn laatste cd ‘Lara Beya’ nog een mix van Afrikaanse en Westerse muziek (met o.a. de Senegalese zanger Youssou N’Dour en Balla Sidibé van Orchestra Baobab). Op ‘Lándini‘ (Landing) keert hij terug naar de roots van de Garifuna, vooral herkenbaar door de afglijdende melodie aan het eind van een zin en de voortstuwende ritmes die (soms) enigszins lijken op de Colombiaanse cumbia. Zowel nieuwe als traditionele liedjes wordt verheffende muziek met transparante arrangementen en veel voor en (meerstemmige) nazang. Prachtig zijn de melodische gitaarlijnen die dansen op de golven de Caribische Zee, met gebruik van tremolo (slidegitaar in ‘Nitu‘) waardoor de golven zelfs schitteren in de avondzon. Aurelio heeft een warme stem, speelt soepel gitaar en zingt over liefde, een droevige dag, geboorte en zijn gouden tand. Hij wordt bijgestaan door een twee gitaristen, een bassist en twee percussionisten. Het titellied ‘Lándini‘ is een ode aan de Garifuna, waar hij voortreffelijk naar terugkeert na jarenlange wereldtournees!

English version below

English version

On his latest album ‘Landini’ reverses the Honduran singer, guitarist and percussionist Aurelio Martínez all the way back to the roots of the Garifuna. An ethnic group, also called the Black Caribs, who lives in Honduras, Belize, Nicaragua and Guatemala. Stirring, rhythmic music with percussion and vocals.

Late 16th century two Spanish ships suffered and were wrecked on the Caribbean island of St Vincent. At the end of the 18th century, the island was under British rule. The British were afraid that these Africans would get too much autonomy on their island of St. Vincent and decided to transfer the African people to the island of Roatan, just off the coast of Honduras and Belize. Eventually these slaves went into Honduras, Guatemala and Belize and developed their own style of music; the Garifuna. A collective name of dance including Hungu-Hungu, wanaragua and punta originating guides on rhythm instruments.

Aurelio Martínez is one of the few artists who has international success with the Garifuna music (especially after the death of guitarist and singer Andy Palacio in 2008). His latest album ‘Lara Beya’ has a blend of African and Western music (with the Senegalese singer Youssou N’Dour and Balla Sidibé from Orchestra Baobab). On ‘Landini‘ (Landing), he returns to the roots of the Garifuna, especially recognizable by the backslidden melody at the end of a sentence and the propulsive rhythms (sometimes) resembled the Colombian cumbia. Both new and traditional songs are uplifting music with transparent arrangements and wonderful (polyphonic) call-and-respond singing. Beautiful are the melodic guitar lines dancing on the waves of the Caribbean Sea, using tremolo (slide guitar in ‘Nitu‘) that makes the waves even shine in the evening sun. Aurelio has a warm voice, plays smooth guitar and sings about love, a sad day, birth and his gold tooth. He is assisted by two guitarists, a bass player and two percussionists. The title song ‘Landini‘ is an ode to the Garifuna, to which he returns in an excellent way after years of world tours!

  • Aurelio Martínez: ‘Lándini‘ (StoneTreeRecords/Realworld/Xango)

© Mattie Poels.