Muzikant en componiste Annick Odom beweegt via traditionele ballads en storytelling naar ge-improviseerde, hedendaagse kamer-folk, gehuld in innovatieve arrangementen.
English version below
Annick Odom werd geboren West Virginia. Ze groeide op in Morgantown waar ze ook nu weer woont, na een verblijf van ruim tien jaar in Michigan en Europa (Nederland en België). Ze studeerde contrabas aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Met zo’n 24 musici maakte multi-instrumentalist en zangeres Odom haar album Linen of Words, dat ze opdraagt aan Phyllis Marks (1927–2019). Een blinde zangeres uit West Virginia die op 14-jarige leeftijd haar zicht begon te verliezen en door een mislukte medische behandeling op haar 54ste volledig blind werd. Ze had een enorm repertoire van traditionele Appalache-liederen. Oraal door migranten overgeleverde liederen, van generatie op generatie. A-capella gezongen of begeleid op banjo, viool en gitaar met teksten over het dagelijkse leven, over armoede, geloof, verlies en liefde. Deze liederen staan aan de basis van het album Linen of Words.
De liederen zijn sober geïnstrumenteerd. Het album heeft een mooie opbouw die van het 2-stemmig a-capella gezongen openingslied How can I keep from singing, wordt vervolgd door het 2-stemmige Springtime in the valley, aangevuld met ostinato-ritmiek in homofone koorzang, dat langzaam uitgroeit tot kleurrijke meerstemmigheid. In het volgende stuk Dolly, It’s fine wordt de stem gelardeerd met cello en effecten dat een dubbele laag in de muziek aanbrengt waardoor het arrangement zich langzaam breder en gelijkmatig ontwikkelt.
De arrangementen zijn open van timbre en speels in instrumentkeuze, waarbij het vooral gaat om de stem, om de melodie en om de teksten die een wezenlijk onderdeel vormen van de muziek; de Lijnen van Woorden. Geen gebruik van galm of andere effecten, pure, bijna locatie-opnames geven blijk van de ongebreidelde liefde voor het genre. Lieflijk is Granny, will your dog bite. Een kinderliedje dat in een soort recitatief wordt gezongen met rubato ritmiek als begeleiding. De folk in Amity and lone pine valt op door 2-stemmige zang en het gebruik van cello, viool, elektrische gitaar en percussie. Ronduit genieten is de ballade Bow and Balance dat met zijn bow-bow-herhaling in 3-kwarts en langzaam toegevoegde instrumenten, bijna een bezwerende werking krijgt. Alhoewel daarna de ritmische versnelling origineel richting bluegrass buigt, met virtuoze klarinet-solo, om te ontaarden in georganiseerd chaos, met homofone zang. Een lied dat Odom leerde van Phyllis Marks, dat op vakkundige wijze is bewerkt tot een muzikaal patchwork. Iets soortgelijks treffen we ook aan in het slotlied Bingham Bailey. Een fraaie ritmisch slotlied, met heerlijk krakende klarinetsolo.
Annick Odom levert met Linen of Words een liefdevolle ode af aan Phyllis Marks en het traditionele Appalache-liederen repertoire. Ze kleurt de muziek met timbres, originele instrumentkeuzes en (plotseling) wisselende passages die de muziek zijn diepgang bezorgt. Op originele wijze bewerkt ze eigen- en traditioneel werk met minimale, (orkestrale) bezettingen tot maximale originaliteit!
English version
Musician and composer Annick Odom moves from traditional ballads and storytelling to improvised, contemporary chamber folk, enveloped in innovative arrangements.
Annick Odom was born in West Virginia. She grew up in Morgantown, where she currently lives again, following a stay of over ten years in Michigan and Europe (the Netherlands and Belgium). She studied double bass at the Royal Conservatory in The Hague (Netherlands).
With some 24 musicians, multi-instrumentalist and singer Odom created her album Linen of Words, which she dedicates to Phyllis Marks (1927–2019). A blind singer from West Virginia who began losing her sight at the age of 14 and became completely blind at the age of 54 due to a failed medical treatment. She had an enormous repertoire of traditional Appalachian songs. Songs passed down orally by migrants, from generation to generation. Sung a cappella or accompanied by banjo, violin and guitar, with lyrics about daily life, poverty, faith, loss and love. These songs form the basis of the album Linen of Words.
The songs are sparsely instrumented. The album has a beautiful structure that continues from the opening song, How can I keep from singing, sung in two-part a cappella, into the two-part Springtime in the valley, complemented by ostinato rhythms in homophonic choral singing, which slowly expands into colorful polyphony. In the next piece, Dolly, It’s Fine, the voice is laced with cello and effects that introduce a double layer to the music, allowing the arrangement to slowly develop in a broader and more uniform manner.
The arrangements are open in timbre and playful in their choice of instruments, focusing primarily on the voice, the melody and the lyrics that form an essential part of the music: the Lines of Words. There is no use of reverb or other effects; pure, almost location recordings demonstrate an unbridled love for the genre. Granny, will your dog bite is lovely. A children’s song sung in a kind of recitative style with rubato rhythms as accompaniment. The folk elements in Amity and Lone Pine stand out due to two-part vocal harmonies and the use of cello, violin, electric guitar and percussion. The ballad Bow and Balance is pure enjoyment; with its bow-bow repetition in three-quarter time and slowly added instruments, it takes on an almost hypnotic effect. Although the rhythmic acceleration originally leans towards bluegrass, with a virtuoso clarinet solo, it degenerates into organized chaos with homophonic vocals. A song that Odom learned from Phyllis Marks, which has been skillfully adapted into a musical patchwork. We find something similar in the closing track Bingham Bailey. A beautiful rhythmic closing song, with a wonderfully creaky clarinet solo.
With Linen of Words, Annick Odom delivers a loving ode to Phyllis Marks and the traditional Appalachian song repertoire. She colors the music with timbres, original instrument choices and (suddenly) changing passages that give the music its depth. In an original way, she arranged her own and traditional compositions with minimal (orchestral) instrumentation to achieve maximum originality!
- Annick Odom: Linen of Words (Annick-Odom.com)
© Mattie Poels.
Geen reacties