Het Britse koor The Tallis Scholars brengt met hun nieuwe album No Resting Place een verbluffend mooie repertoire-verandering met werk van Nico Muhly.

English version below

Het a-capella koor The Tallis Scholars (11 leden) staat, sinds hun oprichting in 1973, onder leiding van Peter Philips. Met een breed Renaissance-repertoire, meer dan 2500 concerten wereldwijd en 60 CD’s, heeft het koor een enorme populariteit opgebouwd. Het repertoire ‘beperkte’ zich tot nu toe met composities uit de Renaissance, waaronder stukken van Palestrina, Thomas Tallis, Orlando Gibbons, William Byrd en Josquin des Prez, met een enkele uitschieter van John Tavener en Arvo Pärt.

Op het nieuwe album No Resting Place komt daar verandering in. Op deze CD zingt het koor werken van Nico Muhly (1981). Een Amerikaanse componist die o.a. orkestwerken schreef, filmmuziek componeerde en de kamer-opera Two Boys uitbracht in 2012. In 2023 werd Muhly benaderd door dirigent Peter Philips om een werk te componeren voor het 50-jarig bestaan van The Tallis Scholars. Deze samenwerking verliep zo voorspoedig dat nu tien werken van Muhly zijn uitgebracht op het album No Resting Place.

Het resultaat is een doortastende uitwerking van een cross-over tussen de Renaissance polyfonie gekoppeld aan moderne harmonische structuren. De akkoordprogressies dragen zowel de 16de eeuwse signatuur in zich als ook een eigentijdse aanpak, die soms per maat, of passage, razendsnel wisselt. Dit geeft een vervreemdend effect en zet je soms op het muzikaal verkeerde been. Heerlijk avontuurlijk.

De composites zijn boeiend en hebben een ruime harmonische aanpak: de uitgebreide akkoorden, de dissonantie (door het gebruik van de kleine secunde), het grote bereik van de stemmen, die soms meer dan een octaaf stijgen, zijn hier enkele voorbeelden van. Ook gebruikt Muhly de stemmen zelfstandiger (met duo-partijen), waarbij het lijkt alsof elke partij als door een labyrint over-en-door-elkaar-heen kruist. Bloemrijk en vol muzikale kleuren, zoals is het 1ste deel Incipit lamnentatio van No Resting Place). Daarnaast gebruikt hij het zingen met glissandi (van de ene naar de andere toon glijden). Een wijze van zingen die hij toepast in Ghimel. Hierdoor lijkt het alsof de stemmen door de ruimte zweven en vliegen, dat voor een licht hallucinerend effect zorgt.

De vocale flexibilteit van The Tallis Scholars is ongekend. Al de zojuist beschreven compositorische heerlijkheden worden met grote souplesse uitgevoerd. Bekwame stemmen zijn natuurlijk onontbeerlijk voor een kwalitatief goed koor, maar minstens zo belangrijk is het timbre van de vocalen die goed bij elkaar moeten passen en naar elkaar moeten kleuren, om zo het koor een mooi, rond en warm timbre te bezorgen. Het resultaat is uitmuntend. Koor, duo- en solistische partijen worden organisch uitgevoerd, met zo nu en dan een grotere rol voor de sopranen, die in het hoge register als een kroon de melodie glansrijk laten fonkelen. No Resting Place is een boeiend album met boeiende composities waar The Tallis Scholars het achterste van hun tong laten zien!

English version

The British choir The Tallis Scholars presents a stunningly beautiful change in repertoire with their new album No Resting Place, featuring works by Nico Muhly.

The a cappella choir The Tallis Scholars (11 members) has been led by Peter Philips since its founding in 1973. With a broad Renaissance repertoire, more than 2,500 concerts worldwide and 60 CDs, the choir has built up enormous popularity. Until now, the repertoire was ‘limited’ to compositions from the Renaissance, including pieces by Palestrina, Thomas Tallis, Orlando Gibbons, William Byrd, and Josquin des Prez, with an occasional standout by John Tavener andArvo Pärt.

That changes on the new album No Resting Place. On this CD, the choir sings works by Nico Muhly (1981). An American composer who wrote orchestral works, composed film music and released the chamber opera Two Boys in 2012, among other works. In 2023, Muhly was approached by conductor Peter Philips to compose a work for the 50th anniversary of The Tallis Scholars. This collaboration went so smoothly that ten compositions by Muhly have now been recorded for the album No Resting Place.

The result is a decisive elaboration of a crossover between Renaissance polyphony coupled with modern harmonic structures. The chord progressions carry both a 16th-century signature and a contemporary approach, which sometimes shifts rapidly per measure or passage. This creates an alienating effect and occasionally throws you a little off balance musically. Delightfully adventurous. The compositions are captivating and feature a broad harmonic approach: the extended chords, the dissonance (through the use of the minor second), and the wide range of the voices, which sometimes rise by more than an octave, are just a few examples. Muhly also uses the voices more independently (with duo parts), where it seems as if each part crosses over and through one another, as if through a labyrinth. Flowery and full of musical colors, such as the first movement, Incipit lamnentatio of No Resting Place. Additionally, he uses singing with glissandi (sliding from one note to another), a style of singing he employs in Ghimel. This makes it seem as if the voices are floating and flying through space, creating a slightly hallucinatory effect.

The vocal flexibility of The Tallis Scholars is unprecedented. All the compositional delights as just described are performed with great suppleness. Skilled voices are naturally indispensable for a high-quality choir, but at least as important is the timbre of the vocals, which must fit together well and blend into one another to give the choir a beautiful, round and warm timbre. The result is outstanding. The choir, duet, and solo parts are performed organically, with an occasional bigger role for the sopranos, who, in the high register, make the melody sparkle brilliantly like a crown. No Resting Place is a captivating album with captivating compositions where The Tallis Scholars reveal their innermost thoughts!

  • The Tallis Scholars: No resting Place (Outhere Music)

© Mattie Poels.