Op het album Awaking horen we de Oostenrijkse pianist Thomas Quendler in een bevlogen trio-setting met eigen werk en twee ’traditionals’.

English version below

Pianist Thomas Quendler (2000) werd geboren in Wolfsberg, in de Oostenrijkse deelstaat Karinthië. Niet ongebruikelijk, start hij jong met het bespelen van de Steirische accordeon. Een knoppen-accordeon die veel wordt gebruikt in de Oostenrijkse (Alpen) volksmuziek. Een instrument dat hij tot zijn 18de bespeelt, maar krijgt daarnaast vanaf zijn 13de ook klassiek pianoles. Dat breidt hij op zijn 15de uit met jazz-piano-les, gaat in diverse bands spelen, optreden en uiteindelijk jazz studeren aan het Conservatorium van Klagenfurt (Gustav Mahler Private University for Music) en later aan de University of Music and Performing Arts in Graz. De namen van de opleidingen zegt de gemiddelde lezer waarschijnlijk niet zoveel, maar wat wel duidelijk is dat we het hier te maken hebben met een bevlogen en zeer getalenteerde musicus die met zijn trio: bassist Jakob Gönitzer en drummer Jonas Kocnik de pracht-CD Awaking aflevert.

Opvallend in zijn spel is de ritmiek. Vooral zijn linkerhand heeft een sterke kant. Dat wordt direct duidelijk in het openingsstuk It Don’t Mean a Thing van Duke Ellington. Een werk dat hij voorziet van uitgebreide harmonieën, met een sterk pulserende linkerhand. Ook het funky georiënteerde Madness (met markante drumsolo) heeft zo’n fraaie pulserende linkerhand. En in Rasco gaat hij nog een stapje verder. In dit werk is het thema unisono, verdeelt over twee handen dat zich beweegt over een be-bop signatuur

Zijn muziek, zijn arrangementen hangen over het algemeen tegen de Latijns-Amerikaanse signatuur en de funk aan. Als een ritmisch acrobaat beweegt hij over de ritmes, speelt en varieert ermee: draait ze om of vertraagd ze door het gebruik van triolen (zoals in Rasco) of zet ze in een 7-tels maat in Myosotis.

Het trio heeft een hechte structuur waarbij piano, bas en drums elkaar (vooral in de thema’s) feilloos aanvullen, maar elkaar ook de ruimte geven in breaks en solo’s. Quendler componeerde alle stukken in de Corona-tijd, behalve het werk van Ellington en Tania Maria’s Yatra-ta, die uitblinken in ritmeplezier, vol met accenten en maatverschuivingen. Het titelstuk Awaking is een ballade, een mijmering waarbij het thema van de rechter- naar de linkerhand wordt verschuift, gevolgd door een melodische bassolo (die later ook het thema speelt), waarna het werk langzaam naar de be-bop beweegt en weer terug. In Awaking komt alles tot uitdrukking waar deze jonge musicus voor staat: fraaie composities, originele arrangementen en uitgevoerd in bevlogen trio-spel. Een muzisch ontwaken!

English version

On the album Awaking, we hear Austrian pianist Thomas Quendler in a passionate trio setting, performing his own work and two ’traditional’ pieces.

Pianist Thomas Quendler (born 2000) was born in Wolfsberg, in the Austrian state of Carinthia. Not unusually, he started playing the Styrian accordion at a young age. This button accordion is widely used in Austrian (Alpine) folk music. He played it until he was 18, but also took classical piano lessons from 13. At 15, he expanded his piano lessons with jazz, played in various bands, performed live, and eventually studied jazz at the Klagenfurt Conservatory (Gustav Mahler Private University for Music) and later at the University of Music and Performing Arts in Graz. The names of the programs probably won’t mean much to the average reader, but what is clear is that we are dealing with a passionate and highly talented musician who, with his trio: bassist Jakob Gönitzer and drummer Jonas Kocnik, has delivered the magnificent CD Awaking.

His rhythm is striking in his playing. His left hand, in particular, has a strong edge. This is immediately apparent in the opening piece It Don’t Mean a Thing by Duke Ellington. He provides this work with extended harmonies, featuring a strongly pulsating left hand. The funky-oriented Madness (with its striking drum solo) also features such a beautiful pulsating left hand. And in Rasco he goes even further. In this work, the theme is unison, divided between two hands, moving over a be-bop signature.

His music and arrangements generally lean towards Latin American and funk. Like a rhythmic acrobat, he moves across the rhythms, playing and varying them: inverting them or slowing them down through the use of triplets (as in Rasco) or put them in a seven-beat format in Myosotis.

The trio has a tight structure in which piano, bass, and drums complement each other flawlessly (especially in the themes), but also give each other space in breaks and solos. Quendler composed all the pieces during the coronavirus pandemic, except for Ellington’s work and Tania Maria’s Yatra-ta, which excels in its delight in rhythm, full of accents and meter shifts. The title piece, Awaking, is a ballad, a musing in which the theme shifts from the right to the left hand, followed by a melodic bass solo (which later also plays the theme), after which the work slowly moves to be-bop and back again. Awaking expresses everything this young musician stands for: beautiful compositions, original arrangements, and passionate trio performance. A musical awaking!

  • Thomas Quendler: Awaking (Challenge records INT)

© Mattie Poels.